Cichorium intybus
Άγριο κιχώριο, γενειάδα του καπουτσίνου, πικρό κιχώριο, μάτι του Χριστού: αυτό το φυτό των άκρων των δρόμων οφείλει την ονομασία του «γενειάδα του καπουτσίνου» σε μια τεχνική εξαναγκασμού που κληρονομήθηκε από τον 19ο αιώνα, κατά την οποία οι ρίζες του καλλιεργούνταν στο σκοτάδι, σε υπόγεια, ώστε να παραχθούν λευκά και τρυφερά φύλλα μέσα στον χειμώνα. Τα άνθη του, σε καθαρό μπλε χρώμα, διαρκούν μόλις ένα πρωινό το καθένα.
Χαρακτηριστικά:
-
Μπλε ανθοφορία: πλήθος εντυπωσιακών μπλε λουλουδιών, από τον Μάιο έως τον Σεπτέμβριο, πάνω σε ψηλούς και άκαμπτους βλαστούς.
-
Πικρά φύλλα: σχηματίζουν χαμηλές ροζέτες και προσδίδουν χαρακτήρα στις σαλάτες.
-
Ανθεκτικό και πολυετές: η βαθιά πασσαλώδης ρίζα του τού επιτρέπει να αντέχει τόσο στην ξηρασία όσο και στους χειμώνες.
Συμβουλές σποράς:
-
Έκθεση: ηλιόλουστη.
-
Έδαφος: κοινό, βαθύ, μάλλον ασβεστούχο και καλά στραγγιζόμενο — αναπτύσσεται spontanea στα πρανή και στις χέρσες εκτάσεις, απόδειξη της λιτότητάς του. Η μακριά πασσαλώδης ρίζα του προτιμά αφράτα και βαθιά εδάφη· αποφύγετε τα συμπιεσμένα ή νεροκρατούντα εδάφη. Δεν χρειάζεται λίπανση.
-
Μέθοδος: σπείρετε απευθείας στη μόνιμη θέση την άνοιξη, σε γραμμές, σε βάθος 1 cm. Η πασσαλώδης ρίζα του δεν αντέχει καλά τη μεταφύτευση: αποφύγετε τα γλαστράκια. Αραιώστε στα 25-30 cm. Δείτε πώς να σπείρετε τους σπόρους σας.
Συμβουλές φροντίδας:
- Δεν έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις. Ένα απλό σκάλισμα και πότισμα σε περιόδους έντονης ξηρασίας αρκούν.
Συμβουλές συγκομιδής:
- Συγκομίζετε τα φύλλα σταδιακά, μόλις αναπτυχθούν αρκετά.
- Για τη γενειάδα του καπουτσίνου: ξεριζώστε τις ρίζες στις αρχές του χειμώνα, ξαναφυτέψτε τις πυκνά σε δοχείο με άμμο και τοποθετήστε τα όλα στο σκοτάδι, σε υπόγειο με θερμοκρασία 10-15 °C. Τα λευκανθέντα φύλλα, πολύ λιγότερο πικρά, θα είναι έτοιμα σε 3 έως 4 εβδομάδες.
Ωφέλιμοι συνδυασμοί:
Σημασία για τη βιοποικιλότητα:
- Τα μπλε άνθη του προσελκύουν έντονα τις μοναχικές μέλισσες και τις συρφίδες, για μεγάλο διάστημα ανθοφορίας.
- Οι σπόροι του τρέφουν τα σποροφάγα πουλιά στο τέλος της εποχής, ιδιαίτερα τους καρδερίνες.
Χρήση:
- Νεαρά φύλλα σε σαλάτα για τη χαρακτηριστική τους πικράδα ή λευκανθέντα ως γενειάδα του καπουτσίνου. Η καβουρδισμένη ρίζα του χρησιμοποιείται παραδοσιακά ως υποκατάστατο του καφέ.
Συγκομίστε τους δικούς σας σπόρους:
Αφήστε μερικούς βλαστούς να ανθίσουν και να σποριάσουν: συγκομίστε τις ξεραμένες ανθοκεφαλές στο τέλος του καλοκαιριού και στη συνέχεια τρίψτε τις ανάμεσα στα δάχτυλά σας. Το κιχώριο, άλλωστε, αυτοσπείρεται εύκολα στον κήπο. Δείτε πώς να διατηρείτε τους σπόρους σας.
Δέσμευση στην Ποιότητα: στη SemiSauvage - Permaculture, καλλιεργούμε και επιλέγουμε τους σπόρους μας με σεβασμό προς κάθε μορφή ζωής ως βασική μας αρχή. Εγκατεστημένοι κοντά στα ηφαίστεια της Ωβέρνης, επιλέγουμε αναπαραγώγιμες και μη υβριδικές ποικιλίες, ελεγμένες ως προς το ποσοστό βλαστικότητάς τους, διαλεγμένες και συσκευασμένες με φροντίδα, χωρίς καμία χημική επεξεργασία. Η πεποίθησή μας: να ξαναδώσουμε στους κηπουρούς τη δυνατότητα να επανασπέρνουν, χρόνο με τον χρόνο, σπόρους που τους ανήκουν πραγματικά.
Ανακαλύψτε ξανά μια ξεχασμένη γεύση του λαχανόκηπου με αυτούς τους σπόρους άγριου κιχωρίου.
