Bu makalede 7
« Aziz Katerina gününde dikilen her dal kök salar. » Bu, bahçıvanların takvimindeki en bilinen atasözüdür ve tarımsal temeli tamamen sağlam olan az sayıdaki deyişten biridir.
Bu ifadenin ardında basit bir kural yatar: sonbahar, çok yıllık bitkilerin neredeyse tamamı için açık ara en iyi dikim mevsimidir. Nedenini ve bunun pratikte neyi değiştirdiğini açıklayalım.
Neden gerçekten sonbahar?
Üç mekanizma birlikte işler ve her biri önemlidir.
Bitki artık yüzeyde enerji harcamaz
Sonbaharda toprak üstü kısım dormansiye girer: artık beslenecek yaprak, sürdürülecek büyüme yoktur. Mevcut enerjinin tamamı köklere gider. Bu dönemde toprağa dikilen bir bitki, kaynaklarının tamamını kök salmaya ayırır; yaprakların yeniden gelişimiyle köklenme arasında bölüştürmez.
Toprak hâlâ sıcaktır ve nemlenir
Belirleyici birleşim budur ve yalnızca birkaç hafta sürer. Ekim-kasım aylarında toprak, yaz boyunca biriktirdiği sıcaklığı — çoğu zaman 12-14 °C — korurken yağmurlar da geri döner. Oysa toprak yaklaşık 5 °C'nin üzerinde kaldığı sürece kökler büyümeye devam eder; bitki uykuda gibi görünse bile.
İlkbaharda ise durum tersidir: toprak soğuktur ve yavaş ısınır; buna karşılık hava bitkiyi çoktan tomurcuklanmaya iter. Bitki, kendisini besleyecek köklere sahip olmadan yaprak üretir.
İlk yaz, önceki sonbaharda belirlenir
En önemli pratik sonuç budur. Ekim ayında dikilen bir bitkinin ilk kuraklıktan önce sekiz ay köklenme süresi olur. Nisan ayında dikilen aynı bitkinin ise yalnızca iki ayı vardır ve sığ bir kök sistemiyle temmuz ayıyla karşılaşır.
Pratikte: sonbaharda dikilen bir çit, ertesi yaz bir ya da iki destek sulaması gerektirir; ilkbaharda dikilen aynı çit ise bütün yaz sulama ister ve yine de bazı bitkilerini kaybeder.
Daha az bilinen ikinci atasözünü açıklayan da budur: « Advent döneminde diken, bir yıllık zaman kazanır. » Bu bir mecaz değil; üç yılın sonunda ölçüldüğünde, sonbahar dikimiyle ilkbahar dikimi arasındaki gerçek gelişim farkı yaklaşık olarak budur.
Sonbaharda dikilenler
| Kategori | Dönem | Notlar |
|---|---|---|
| Çıplak köklü ağaç ve çalılar | Kasım-mart, don olmadığı dönemde | İlkbaharla arasındaki fark burada en belirgindir. Saksılı bitkilere göre çok daha ucuz |
| Çitler, meyve ağaçları, küçük meyveli bitkiler | Ekim-aralık | Frenk üzümü, siyah frenk üzümü, ahududu, böğürtlen |
| Çok yıllık ve odunsu aromatik bitkiler | Eylül-kasım | Kekik, adaçayı, lavanta, ravent, kuzukulağı, enginar |
| Soğanlı bitkiler | Eylül-kasım | Sarımsak, arpacık soğanı, beyaz soğan ve süs soğanları |
| Çilek fideleri | Ağustos-ekim | İlkbaharda dikildiklerinde ilk yıl neredeyse hiç ürün vermezler |
| Dayanıklı çiçeklerin ekimi | Ekim | Gelincik, peygamber çiçeği, Kaliforniya gelinciği, çuha çiçeği — soğuk, tohumların dormansisini kaldırır |
| Yuvarlak taneli bakla ve bezelye | Ekim-kasım | İlkbahar ekiminden üç ila dört hafta önce hasat |
Sonbaharda dikilmemesi gerekenler: dona hassas olan ve yerleşmek için yeterli zamanı bulunmayan her şey — soğuk bölgelerde Akdeniz türleri ve ağır toprakta kışın fazla suya duyarlı etli köklü bitkiler. Çok killi ve drenajı kötü topraklarda bazen ilkbaharı beklemek daha iyidir.
Doğru dikim
- Derin çukur yerine geniş çukur — kök topağının iki ila üç katı genişliğinde, ancak ondan daha derin olmamalı. İlk yıl kökler derine kıyasla yanlara çok daha fazla yayılır.
- Çukurun duvarlarını tırmıklayın. Killi toprakta kürekle açılan çukurun yüzeyi pürüzsüzleşir ve kökler bu yüzeyi aşamaz; bitki, saksıdaki gibi çukurunun içinde hapsolur.
- Kök topağını açın eğer kökler kendi etrafında dönüyorsa. Saksıda yetişmiş bir bitkide bu zorunludur: Aksi hâlde kökler sarmal biçimde büyümeyi sürdürür ve zamanla ağacı boğar.
- Çukurun dibine gübre koymayın. Bu ters etki yaratır: Her şey ulaşabileceği yerdeyse köklerin çevreyi keşfetmek için dışarı doğru ilerlemesine gerek kalmaz. Dolgu toprağına karıştırılmış olgun kompost yeterlidir.
- Kök boğazına dikkat edin — köklerle gövdenin birleştiği nokta toprak seviyesinde kalmalıdır. Gömülürse çürür; açıkta kalırsa kökler kurur. Bu, en sık görülen ve en ölümcül hatadır.
- Bolca sulayın, yağmur altında bile. Amaç su vermek değil, toprağın köklere iyice yapışmasını sağlamak ve hava ceplerini gidermektir.
- 10 cm kalınlığında malçlayın; kök boğazının çevresini birkaç santimetre açık bırakın.
- Yalnızca gerekliyse, alçak ve gevşek biçimde destekleyin. Biraz hareket eden ağaç daha sağlam bir gövde geliştirir.
Azizler takviminin diğer tarihleri
Azize Catherine tek başına değil. Yüzyıllar boyunca aktarılan ve gerçekte ne kadar geçerli olduklarıyla birlikte birkaç önemli tarih:
- Soğukların azizleri, 11-13 Mayıs — Mamert, Pancrace ve Servais. İstatistiksel dayanağı tartışmalı olsa da ilke geçerliliğini korur: çoğu bölgede don hassasiyeti olan fideleri mayıs ortasından önce dışarı çıkarmayın.
- Aziz Vincent, 22 Ocak — özsu yükselmeden önce asma budamasının başlangıcı. İlke tüm meyve ağaçları için geçerlidir: ağaçları dinlenme döneminde budayın.
- Aziz Joseph, 19 Mart — ilkbaharın başlangıcı için bir gösterge; bölgelere göre havuç ekimi.
- Aziz Michel, 29 Eylül — yaz hasadının sonu, sonbahar toprak çalışmalarının başlangıcı.
Ay ay ve bölgesel kökenlere göre eksiksiz derleme, Bahçıvanın atasözleri için eksiksiz takvim bölümünde yer alıyor.
Bu tarihler bilimsel değildir: Değişken bir iklimde sabit takvim işaretleridir. Faydaları, hatırlamayı kolaylaştırmalarıdır — bu dönemde bir şeyler yapmak gerektiğini hatırlatırlar. Doğru uygulamaya ise toprağa ve hava durumuna bakılarak karar verilir.
Sonbahar dikiminde yapılan hatalar
- Suya doymuş toprağa dikmek. Toprağın suyunu çekmesini bekleyin. Suya doymuşken işlenen toprak sıkışır ve kökleri yıllarca havasız bırakır.
- Don sırasında dikmek. Toprak donmuşsa bekleyin. Çıplak köklü fidanlar birkaç gün süreyle geçici olarak hendeklenerek — kuma veya gevşek toprağa yatırılarak — saklanabilir.
- Kök boğazını gömmek. En ölümcül ve en yaygın hata.
- Dikimden sonra budamak. Çıplak köklü fidanlarda genel dengeyi sağlamak için hafif bir kısaltma yapılabilir; bunun dışında ilk yıl bitkiyi rahat bırakın.
- Kurak bir sonbaharda sulamayı unutmak. Yağmursuz bir sonbahar olabilir ve yeni dikilmiş bir bitki altı haftalık kuraklığa dayanamaz.
Sıkça sorulan sorular
Ne zamana kadar dikim yapılabilir?
Toprak donmuş veya suya doymuş olmadığı sürece çıplak köklü fidanlar için dönem kasımdan marta kadar uzanır. En iyi sonuçlar yine de kasım-aralık aylarında alınır.
Çıplak kök mü, saksılı mı?
Çıplak köklü fidanlar belirgin biçimde daha ucuzdur, çok iyi tutar ve çoğu zaman daha iyi köklenir — kökleri hiçbir zaman sarmal hâle gelmemiştir. Tek koşul, yalnızca dinlenme döneminde dikilmeleri ve satın alma ile toprağa dikim arasında asla kurumamalarıdır.
Kışın sulamak gerekir mi?
Nadiren; yalnızca sonbahar veya kış olağandışı kurak geçtiğinde gerekir. Dikim sırasında bolca sulayın, malçlayın; gerisini yağmur halleder.
Ya sonbahar dönemini kaçırırsam?
İlkbaharda dikin, ancak erken — mayıs yerine martta — ve ilk yaz boyunca sulamayı planlayın. Sonuç iyi olacaktır; yalnızca gelişim bir yıl gecikecektir.
Bu atasözü Fransa'nın her yerinde geçerli mi?
İlke evet, tarih hayır. Akdeniz bölgesinde dikim dönemi daha geniştir ve sonbahar kesinlikle daha uygundur. Dağlık bölgelerde toprak erken donduğundan ekim ayından itibaren dikmek — hatta ilkbaharı beklemek — daha iyidir.
Akılda tutulması gerekenler
Atasözü doğru söylüyor ve bunun iyi bir nedeni var: Sonbaharda bitki artık toprak üstünde hiçbir şey harcamaz, toprak hâlâ sıcaktır ve kış, ilk kuraklıktan önce kök salması için ona sekiz ay sunar. Genişçe ve derine dikmeyin, kök boğazına dikkat edin, toprağı sıkıştırmak için sulayın — gerisini doğaya bırakın.
Daha fazlası için
- Bahçıvanın ay ay tüm atasözleri takvimi
- Sonbahar sebze bahçesi: Ne ekilmeli ve ne zaman hasat edilmeli?
- Neden yenilebilir çok yıllık bitkiler ekilmeli?
- Kuraklığa dayanıklı bitkiler
Sonbahar dikimleriniz için: sonbahar ekimlerimiz, çok yıllık bitkilerimiz ve ağaç ve çalılarımız.



Yorum yazın
Bu site hCaptcha ile korunuyor. Ayrıca bu site için hCaptcha Gizlilik Politikası ve Hizmet Şartları geçerlidir.