Débuter au potager

Słowniczek ogrodnika permakulturowego: 50 terminów, które warto znać

Étagère de livres de jardin aux reliures dépareillées devant une fenêtre à petits carreaux ouverte sur un jardin vert, avec deux planches botaniques posées à plat et des ombelles sèches
W tym artykule 7

Naturalne ogrodnictwo ma własne słownictwo, które często zniechęca początkujących: czytamy „BRF”, „allogamiczny”, „zaskorupienie” lub „hügelkultur”, a nikt nie wyjaśnia, co te słowa oznaczają. Nie jest to jednak pusty żargon: każde z nich określa konkretną rzeczywistość, która coś zmienia w ogrodzie.

Oto pięćdziesiąt terminów uporządkowanych według dziedzin, z definicją każdego z nich, a przede wszystkim z tym, co konkretnie oznacza.

Gleba i jej życie

  • Tekstura — proporcja piasku, pyłu i iłu w glebie. Praktycznie nie można jej zmienić: trzeba się do niej dostosować.
  • Struktura — sposób, w jaki te cząstki łączą się w grudki. W przeciwieństwie do tekstury zależy całkowicie od stosowanych przez was praktyk.
  • Agregat glebowy — grudka ziemi spojona wydzielinami organizmów żyjących w glebie. Jej obecność jest najlepszym wskaźnikiem zdrowej gleby.
  • Zaskorupienie gleby — tworzenie się nieprzepuszczalnej skorupy na powierzchni pod wpływem uderzeń kropel deszczu. Zmora gleb gliniasto-piaszczystych; jedynym rozwiązaniem jest nigdy nie pozostawiać gleby odkrytej.
  • Podeszwa płużna — zagęszczona warstwa tuż pod głębokością pracy glebogryzarki. Woda i korzenie nie mogą już przez nią przeniknąć.
  • Obeschnięta gleba — określenie gleby, która straciła nadmiar wody i może być uprawiana bez zagęszczania. Test: ściśnięta garść nie wydziela wody i rozpada się po otwarciu dłoni.
  • Próchnica — stabilna frakcja materii organicznej, końcowy rezultat rozkładu. Zatrzymuje wodę i składniki odżywcze jak gąbka.
  • Mineralizacja — przekształcanie materii organicznej przez mikroorganizmy w składniki przyswajalne przez rośliny.
  • Ryzosfera — kilka milimetrów gleby wokół korzeni, gdzie życie mikrobiologiczne jest najbujniejsze.
  • Wydzieliny korzeniowe — cukry i kwasy uwalniane przez korzenie, aby odżywiać tę populację. Roślina dosłownie hoduje swój mikrobiom.
  • Mikoryza — symbioza grzyba z korzeniami rośliny: cukry w zamian za wodę i minerały. Niszczy ją głęboka uprawa gleby.
  • Grzybnia — sieć strzępek tworząca ciało grzyba. To, co nazywamy „grzybem”, jest jedynie jego owocnikiem.
  • Brodawka korzeniowa — mała narośl na korzeniach roślin strączkowych, w której żyją bakterie wiążące azot.
  • Odchody dżdżownic — wydaliny dżdżownicy, wyraźnie bogatsze niż otaczająca gleba.
  • Stosunek C/N — stosunek węgla do azotu w materii. Decyduje o szybkości rozkładu i wyjaśnia większość nieudanych kompostów.
  • Głód azotowy — tymczasowe unieruchomienie azotu w glebie przez mikroorganizmy rozkładające materię o zbyt dużej zawartości węgla. Objaw: blade liście, zahamowany wzrost.
  • Użyźniacz — dodatek poprawiający strukturę gleby (kompost, obornik). Należy odróżnić go od nawozu, który dostarcza bezpośrednio przyswajalnych składników.
  • Roślina bioindykacyjna — dziko rosnąca roślina, której dominująca obecność informuje o stanie gleby: pokrzywa wskazuje na azot, skrzyp na zastój wody, a babka na zagęszczenie gleby.

Te pojęcia zostały rozwinięte w artykułach Podstawy żywej gleby oraz Różne rodzaje gleby.

Nasiona

  • Odmiana ustalona (lub populacyjna) — stabilna odmiana, której nasiona dają takie same rośliny. To właśnie umożliwia ponowny wysiew.
  • Hybryda F1 — pierwsze pokolenie powstałe ze skrzyżowania dwóch czystych linii. Jest bujne i wyrównane, ale nie odtwarza wiernie cech przy ponownym wysiewie.
  • Segregacja — losowe rozdzielenie cech w drugim pokoleniu (F2), przez co nasiona F1 są nieprzewidywalne przy ponownym wysiewie.
  • Samopylna — gatunek zapylający się sam: pomidor, fasola, groch, sałata. Przypadkowe krzyżowanie jest rzadkie, dlatego zbiór nasion jest łatwy.
  • Obcopylna — gatunek wymagający zapylenia krzyżowego: dyniowate, kapustne, marchew. Wymaga odpowiedniej liczebności roślin i izolacji odmian.
  • Roślina nasienna — jedna lub więcej roślin celowo pozostawionych do wydania nasion. Ich selekcja decyduje o jakości przyszłych zbiorów.
  • Nasiona gospodarskie — nasiona rozmnażane przez samego producenta, często selekcjonowane lokalnie.
  • Stratyfikacja — poddanie nasion działaniu zimna, konieczne do przerwania spoczynku niektórych nasion, zwłaszcza drzew i bylin.
  • Skarifikacja — celowe uszkodzenie łupiny twardego nasiona, aby umożliwić wnikanie wody.
  • Łupina nasienna — ochronna warstwa nasiona.
  • Liścienie — pierwsze, zaokrąglone liście, które powstają z samego nasiona. Kolejne to „liście właściwe” — na tym etapie rośliny się pikuje.
  • Wybiegnięcie — nadmierne wydłużenie łodyg z powodu niedoboru światła. Klasyczna wada siewek wysianych zbyt wcześnie.
  • Hartowanie — stopniowe przyzwyczajanie roślin do warunków zewnętrznych przed wysadzeniem na miejsce stałe.
  • Wernalizacja — potrzeba zimna u niektórych roślin dwuletnich, niezbędna do wywołania kwitnienia w następnym roku.
  • Zgorzel siewek — choroba grzybowa powodująca przewracanie się siewek u nasady łodygi. Sprzyja jej zimne i przemoczone podłoże.

Zobacz Jaka jest różnica między nasionami F1, hybrydowymi i odtwarzalnymi? oraz Jak przechowywać nasiona.

Techniki

  • Ściółkowanie (lub mulcz) — organiczne przykrycie gleby. Ogranicza parowanie, hamuje chwasty i odżywia życie glebowe, rozkładając się.
  • BRF — rozdrobnione gałęzie: rozdrobnione młode gałęzie drzew liściastych. Doskonałe do stosowania na powierzchni, lecz po wymieszaniu z glebą powoduje niedobór azotu.
  • Zakrywanie — nieprzezroczyste przykrycie (plandeka, karton) służące do zagłuszenia roślinności bez użycia herbicydu.
  • Grelinette — widły z zębami i podwójnym uchwytem, które spulchniają glebę bez odwracania jej warstw.
  • Grządka podniesiona — podwyższona grządka, często z drewnianym rdzeniem. Zapewnia drenaż i nagrzewa się; występuje też w wersji zagłębionej, która zatrzymuje wodę.
  • Hügelkultur — niemiecki termin oznaczający dokładnie grządkę na rdzeniu z drewna.
  • Lasagne — grządka zbudowana z naprzemiennych warstw materiałów brązowych i zielonych, bez drewna.
  • Nawóz zielony — roślina wysiewana dla dobra gleby, a nie na zbiór: okrywa ją, poprawia jej strukturę, wiąże azot lub wychwytuje azotany.
  • Uprawa wychwytująca azotany — roślinność okrywowa wychwytująca rozpuszczalny azot, zanim zostanie wymyty przez deszcze.
  • Zmianowanie — coroczna zmiana rodzin botanicznych na tej samej grządce.
  • Uprawa międzyplonowa — krótka uprawa umieszczona między dwiema uprawami głównymi.
  • Siew sukcesywny — rozłożone w czasie siewy tego samego gatunku w celu wydłużenia zbiorów.
  • Przerzedzanie — usuwanie nadmiaru siewek, aby zapewnić pozostałym miejsce.
  • Pikowanie — przesadzanie młodej rośliny z jednego pojemnika do innego lub do gruntu.
  • Wilk — pęd wyrastający w kącie liścia, zwłaszcza u pomidora.
  • Wianie — oddzielanie nasion od resztek za pomocą strumienia powietrza.
  • Pasteryzacja — umiarkowane ogrzewanie podłoża w celu wyeliminowania organizmów konkurencyjnych bez całkowitej sterylizacji.

Bioróżnorodność

  • Organizm pożyteczny — organizm regulujący liczebność szkodników: biedronka, bzyg, złotook, biegacz, jeż. Dorosłe osobniki często żywią się nektarem, stąd konieczność obecności kwiatów.
  • Szkodnik — organizm odżywiający się uprawami. To pojęcie względne: nadmiar szkodników świadczy przede wszystkim o braku organizmów regulujących ich liczebność.
  • Chwast — samorzutnie rosnąca roślina niepożądana w danym miejscu. Termin „złe zioło” nie ma znaczenia botanicznego.
  • Roślina towarzysząca — roślina uprawiana razem z inną, aby ją chronić lub wspomagać.
  • Roślina pułapkowa — gatunek atrakcyjniejszy niż chronowana uprawa, celowo poświęcany. Nasturcja w przypadku mszyc.
  • Allelopatia — wydzielanie przez roślinę substancji hamujących wzrost innych roślin. Udowodniony przypadek: orzech włoski i jego juglon.
  • Miododajna — roślina produkująca duże ilości nektaru i pyłku, przyciągająca zapylacze i organizmy pożyteczne.
  • Zapylanie krzyżowe — zapłodnienie pyłkiem pochodzącym od innego osobnika. Należy je kontrolować podczas zbierania własnych nasion.

Zobacz Najlepsze połączenia warzyw w ogrodzie warzywnym.

Projektowanie permakulturowe

  • Projektowanie — całościowe opracowanie miejsca przed przystąpieniem do jakichkolwiek prac. To sedno permakultury, często niesłusznie sprowadzane do technik.
  • Strefowanie — organizacja przestrzeni według częstotliwości odwiedzin: to, co wymaga uwagi, umieszcza się najbliżej.
  • Warstwa — piętro roślinności. System warstwowy zajmuje wiele przestrzeni na tej samej powierzchni.
  • Efekt obrzeża — pogranicze dwóch środowisk jest bogatsze i bardziej produktywne niż każde z nich z osobna. Stąd znaczenie krętych krawędzi.
  • Ogród leśny — jadalny system naśladujący warstwową strukturę lasu, z dominacją grzybów i roślin wieloletnich.
  • Mikroklimat — lokalne warunki różniące się od ogólnej atmosfery: południowa ściana, zagłębienie, w którym występują przymrozki, osłona żywopłotu.
  • Masa termiczna — element, który gromadzi ciepło i je oddaje: ściana, kamień, zbiornik wodny.
  • Obieg zamknięty — cykl, w którym produkt wyjściowy jednego elementu staje się wejściem dla innego. Odpady kuchenne stają się kompostem, a kompost plonem.

Zobacz Podstawy permakultury oraz Planowanie według stref i ekspozycji.

Pięć częstych nieporozumień

  1. Użyźniacz i nawóz — pierwszy poprawia glebę w dłuższej perspektywie, drugi natychmiast odżywia roślinę. Kompost jest użyźniaczem, a nie nawozem.
  2. Hybryda i F1 — wszystkie odmiany F1 są hybrydami, ale hybrydyzacja występuje naturalnie i nie ma w niej nic problematycznego.
  3. Tekstura i struktura — pierwszej nie można zmienić, druga zależy wyłącznie od ciebie.
  4. Permakultura i rolnictwo ekologiczne — z jednej strony metoda projektowania, z drugiej regulowany zbiór wymogów.
  5. Grzyb i grzybnia — to, co zbieramy, jest jedynie organem rozmnażania; organizm żyje w podłożu.

Najważniejsze informacje

Ten słownik nie jest barierą, którą trzeba pokonać przed rozpoczęciem ogrodnictwa: tworzy się podczas pracy w ogrodzie. Najpierw zapamiętaj kilka terminów, które zmieniają sposób działania — struktura, ściółkowanie, płodozmian, samopylność, głód azotowy — a reszta przyjdzie sama.

Dowiedz się więcej

Od teorii do praktyki: nasze nasiona warzyw i nasze zestawy dla początkujących.

Czytaj więcej

Jeune plant de haricot arraché et posé sur la paille, feuilles trifoliées d'un côté et racines de l'autre, la moitié encore prise dans une motte, avec des nodosités beige rosé groupées près du collet du plant de haricot
Cour de ville close de murs clairs, un treillis de haricots grimpants couvrant un mur et des contenants dépareillés plantés de salades, blettes et aromatiques à son pied, sur paillage de paille

Zostaw komentarz

Ta strona jest chroniona przez hCaptcha i obowiązują na niej Polityka prywatności i Warunki korzystania z usługi serwisu hCaptcha.